Home, sweet home

Inmiddels zijn we alweer twee weken in Nederland. Na een vlotte rit door de Alpen, waar wij verwonderd genoten van het prachtige winterse landschap, brachten we de laatste nacht van onze 365roadtrip door in het zuiden van Duitsland.
Tijdens de terugreis voelden we ons blij, we hadden zin om weer naar huis te gaan.

Last stop: Sicilië

De ferry van Genua naar Palermo gaat om 23.00 uur. We hadden gepland om Genua in te gaan maar helaas, het regent pijpenstelen! Dat wordt een dagje rondhangen in de camper. ‘s Ochtends krijgen we een telefoontje van de ferrymaatschappij dat onze boot 3 uur vertraging heeft. Pfff, een lange dag resteert.

November: Peloponnesos

We rijden de ferry af, Piraeus in. Na 2 maanden verblijf op het rustige Kalymnos worden we overvallen door de hectiek in deze voorstad van Athene. We moeten even schakelen. Het oorspronkelijke plan om in Athene de Akropolis te bezichtigen laten we snel vallen. Wég uit de drukte.

Griekenland: klimparadijs Kalymnos

We verlaten Italië met pijn in het hart. We rijden richting Ancona en laten zoveel mooie vriendschappen en herinneringen achter. In Ancona nemen we de ferry naar Patras (23 uur varen). Onze eindbestemming: Kalymnos.

Dit jaar hebben we een budget en letten we erg op wat we uitgeven. Toch permitteren we ons op de lange ferry-overtochten de luxe van een hut om een plek te hebben met privacy, een goede nachtrust en een douche.

Nog 7 weken

Een week geleden verlieten we Kalymnos. Inmiddels zijn we alweer een week op de Peloponnesos (Griekenland). Het blog over Kalymnos laat overigens nog op zich wachten: het concept is verloren gegaan, samen met onze laptop die het na 10 maanden reizen heeft begeven.

Family time

Dag 162

Deze dag wordt vast beter dan dag 161! We hebben namelijk iets te vieren, vandaag zijn we 12,5 jaar samen. We staan vroeg op en om 7 uur verlaten we onze ‘illegale’ slaapplaats, welke een plekje verdient in de TOP 10 van Minst Aantrekkelijke Overnachtingsplekken van het Jaar.

Schitterend Sicilië

Attenzione, achtung, attention please…. Om 06.30 uur worden we gewekt door de intercom van de ferry. We pakken onze tas in en om 07.30 uur rijden we van de ferry af Palermo in. We laten het haventerrein achter ons en schrikken ons rot. Wat een chaos! Om ons heen zien we auto’s met mega hoge ladingen op het dak (wel een meter hoog). Er wordt van alles vervoerd: halve keukens, scooters, bedden, kippen, je kan het zo gek niet noemen.

Schat van Sardinië (Sardinië, part 2)

Ulassai

Ik heb mijn hart verloren aan Ulassai. Een klein bergdorp met amper 1500 inwoners, enigszins geïsoleerd gelegen in de provincie Ogliastra, op 775 meter hoogte.  Het dorpje ligt een stuk landinwaarts; het is zeker 45 minuten rijden naar de kust. Het leven lijkt hier stil te staan. Iedereen kent elkaar, ons kent ons. Op Piazza Barigau (het plein waar het dorpsleven zich lijkt af te spelen) zitten elke middag een stuk of 15 oude mannetjes naast elkaar. Pet op, bruine verweerde koppen, de levenswijsheid straalt er vanaf. Als je ze passeert groeten ze enthousiast ‘salve’ en kijken ze je nieuwsgierig aan. Alles straalt uit: ‘piano, piano’. 

Sardinië, part 1

De eerste lekkere cappuccino sinds 4 maanden…

Om 10.30 uur komt onze ferry aan in Italië, om precies te zijn de haven van Porto Torres op Sardinië. Ons eerste doel is een camperplaats in Nuoro voor het aanvullen van de watertank en we moeten nodig boodschappen doen.  De camperplaats bestond niet meer (vergane glorie), dus geen water. Naast de supermarkt zit een Mc Donalds met een McCafé. De barista bij de Mac maakte er een heel kunstwerk van. Wat een waanzinnig lekker bakkie was dat, vergeleken met die Spaanse prutkoffie.

Last stop Spain: Siurana

Siurana

Siurana is volgens sommigen het mooiste klimgebied van Europa of in ieder geval van Spanje…We gaan er met zeer grote verwachtingen naartoe; iedereen zegt dat dit echt een gaaf klimgebied is, met randjes en lekker technisch klimmen, we zijn erg benieuwd.

De autorit van Margalef naar Siurana door het Parc Natural de Serra de Montsant was echt adembenemend. Smalle wegen met haarspeldbochten en enorme diepe ravijnen. Het is zo mooi groen hier, hoge bergen en een ruig landschap. Ik raak niet uitgekeken.

Siurana zelf is een piepklein dorpje op een hoog plateau, zo’n beetje het einde van de wereld. Volgens Steef is het een soort openluchtmuseum. De slingerende weg naar het dorpje Siurana zou niet misstaan in de koningsrit van de Tour de France; Mart Smeets en Herbert Dijkstra zouden er niet over uitgesproken raken.

Laatste weken Costa Blanca

Familiebezoek

Na een heerlijke week in Montanejos reden we naar Alicante Airport om mijn ouders op te halen. We hadden een mooie villa geboekt in Benissa, vlakbij Calpe. Benissa is een soort goudkust met alleen maar kapitale villa’s met zwembaden en privé-tennisbanen. Wat een rijkdom hier. De gehuurde villa was erg mooi. We hadden drie badkamers, drie slaapkamers, meerdere keukens en een groot zwembad en uitzicht op zee. Een eigen badkamer was heerlijk, wat een luxe! Deze was overigens groter dan onze complete camper.

Op het strand van Alicante

Puta Banditas!

Nadat we Frankrijk zijn ontvlucht in de hoop de winterkou achter ons te laten, zijn we terechtgekomen in Asturië, in het noorden van Spanje. Donderdag 5 januari was onze eerste klimdag. Yes, eindelijk! We zitten in het klimgebied Cordillera Cantábrica. De grootste steden in de buurt zijn Gijón en León en in de buurt zit nationaal park Picos de Europa.

We hebben geklommen in Otura (Asturias Centro). Een mooi klimgebied, een makkelijke aanloop van max. 15 minuten en zeer mooie rots. Alles lekker ruw, ondanks de populariteit van dit gebied. Deze klimdag was pure verwennerij, de lucht was strakblauw en in de zon was het lekker warm. We konden zelfs klimmen in t-shirt, heerlijk. Na zes routes vonden we het mooi geweest voor een eerste klimdag, terug naar de camper.
Opeens riep Gaab ‘hé, shit er is een wiel uit!’. Ik begreep het niet en dacht dat ze een van de autobanden bedoelde. Maar toen zag ik het ook…. Wat een klootzakken zeg, dat meen je toch niet!!!

H2O

Het boulderen in Bleau werd helaas niks, de temperatuur was onder nul graden, er viel natte sneeuw en het was erg mistig. 

De missie van 2 januari was “op zoek naar water” omdat de watertank was leeggelopen. Onze eerste ingeving was een benzinepomp. Bij de eerste benzinepomp was AL het water afgesloten i.v.m. flinke vorst. De overige benzinepompen konden ons ook niet helpen. Bij een andere pomp mochten we een jerrycan vullen in een fonteintje in het toilet. Maar helaas, de jerrycan paste niet onder het kraantje, grrrrrr.

Happy new year, happy roadtrip

Opeens is het dan zover. Onze roadtrip is begonnen!
We rijden nu in een ijzig en koud Frankrijk, op de E19 bij Lille. Nog 270 km en dan zijn we in Fontainebleau. De bomen langs de weg zijn wit, de eerste korte file hebben we gehad en er is een waarschuwing voor ijzel. Het lijkt wel of we op wintersportvakantie gaan…

Vrijdagavond (30 december) was voorlopig de laatste avond in ons huis; nog 1x genieten van een luxe warme douche en ons eigen lekkere bed. Zaterdagochtend vertrokken we definitief van huis. Het was nog even stressen om de laatste klusjes gedaan te krijgen en de allerlaatste spullen in de camper te proppen, maar het is gelukt. Alles is mee, de must haves, de nice to haves en zelfs de good to haves. En we hebben zelfs nog wat ruimte over. 

De laatste loodjes...

Twee weken geleden ben ik 48 geworden en heb ik mijn verjaardag gevierd. Dit was ook meteen een afscheidsfeestje voor ons. Het was een erg gezellige dag (met familie) en avond (met vrienden). Steef heeft inmiddels afscheid genomen van haar werk en ik heb aankomende week een afscheidsetentje met mijn collega’s. Inmiddels hebben we ook een oppas gevonden voor ons huis, daar zijn we super blij mee!

Live your dream

We gaan het gewoon doen Steef! We gaan het komende jaar zoveel mogelijk reizen met onze camper. 
Op 2 augustus 2016 ging definitief de kogel door de kerk. Sinds dat moment draaien onze hersenen overuren, zowel overdag als ’s nachts. Soms wordt een van ons ’s nachts wakker met een briljant idee (dat vinden we dan zelf). Er moet opeens zoveel gebeuren, we slapen slecht van alle opwinding, het is zo spannend allemaal.