Last stop: Sicilië

De ferry van Genua naar Palermo gaat om 23.00 uur. We hadden gepland om Genua in te gaan maar helaas, het regent pijpenstelen! Dat wordt een dagje rondhangen in de camper. ‘s Ochtends krijgen we een telefoontje van de ferrymaatschappij dat onze boot 3 uur vertraging heeft. Pfff, een lange dag resteert.

Griekenland: klimparadijs Kalymnos

We verlaten Italië met pijn in het hart. We rijden richting Ancona en laten zoveel mooie vriendschappen en herinneringen achter. In Ancona nemen we de ferry naar Patras (23 uur varen). Onze eindbestemming: Kalymnos.

Dit jaar hebben we een budget en letten we erg op wat we uitgeven. Toch permitteren we ons op de lange ferry-overtochten de luxe van een hut om een plek te hebben met privacy, een goede nachtrust en een douche.

Een zomer vol vriendschap - part 2

“ANWB Alarmcentrale, goedenavond, hoe kan ik u helpen?”. “Ja goedenavond, u spreekt met Stephanie, euh...wij hebben pech.”

Opgelicht! Opgelucht!

Koelkast

De koelkast doet het nog steeds niet. 
We gaan op zoek naar een camperbedrijf. Op de camping in Pompeï hangt een affiche van een camperservicebedrijf in de buurt van Napels. Het bedrijf ziet er oud en aggenebbes uit maar we worden vriendelijk ontvangen door een te dikke Italiaanse dame die een beetje Engels spreekt. Dat vinden we al heel wat.

De parel van Portugal

Hoera, we hadden pech

De afgelopen tijd hebben we ondervonden dat pech een positief ding kan zijn! Als je probeert ‘mee te bewegen’ kunnen er mooie dingen gebeuren. Je ontmoet leuke mensen die je willen helpen of je komt onverwacht op een plek waar je normaal nooit zou komen en waar je vervolgens de mooiste dingen beleeft. We beginnen hier goed in te worden, we stellen ons open voor avontuur, het onbekende en we laten los… Je krijgt pech? Balen. Niets aan te doen. Accepteer het, zorg ervoor dat het wordt gefixt en ga weer verder!

De wisseltruck

Op de camperplaats aan zee in Cascais was het prachtig weer met overdag een graad of 15, strakblauwe lucht en een zacht zeewindje. Er stonden behoorlijk wat campers om ons heen; wij stonden het dichtst bij de zee. Na een prachtige zonsondergang viel de duisternis snel in, tegelijkertijd ging het harder waaien.

Puta Banditas!

Nadat we Frankrijk zijn ontvlucht in de hoop de winterkou achter ons te laten, zijn we terechtgekomen in Asturië, in het noorden van Spanje. Donderdag 5 januari was onze eerste klimdag. Yes, eindelijk! We zitten in het klimgebied Cordillera Cantábrica. De grootste steden in de buurt zijn Gijón en León en in de buurt zit nationaal park Picos de Europa.

We hebben geklommen in Otura (Asturias Centro). Een mooi klimgebied, een makkelijke aanloop van max. 15 minuten en zeer mooie rots. Alles lekker ruw, ondanks de populariteit van dit gebied. Deze klimdag was pure verwennerij, de lucht was strakblauw en in de zon was het lekker warm. We konden zelfs klimmen in t-shirt, heerlijk. Na zes routes vonden we het mooi geweest voor een eerste klimdag, terug naar de camper.
Opeens riep Gaab ‘hé, shit er is een wiel uit!’. Ik begreep het niet en dacht dat ze een van de autobanden bedoelde. Maar toen zag ik het ook…. Wat een klootzakken zeg, dat meen je toch niet!!!

H2O

Het boulderen in Bleau werd helaas niks, de temperatuur was onder nul graden, er viel natte sneeuw en het was erg mistig. 

De missie van 2 januari was “op zoek naar water” omdat de watertank was leeggelopen. Onze eerste ingeving was een benzinepomp. Bij de eerste benzinepomp was AL het water afgesloten i.v.m. flinke vorst. De overige benzinepompen konden ons ook niet helpen. Bij een andere pomp mochten we een jerrycan vullen in een fonteintje in het toilet. Maar helaas, de jerrycan paste niet onder het kraantje, grrrrrr.

Nog 7 weken ....

Hoe spannend is dat? Nog 7 weken voor vertrek en nog 5 weken werken. Het is best druk om alles te regelen. De laatste maanden proberen we nog zoveel mogelijk vrienden en familie te zien, dat is natuurlijk erg gezellig en fijn!!

Minitrip Fontainebleau

Het weekend van eind oktober 2016 was een oefenweekend om alles uit te testen voor onze roadtrips volgend jaar. De afgelopen weekenden hebben we wat geklust aan de camper, o.a. om meer bergruimte te maken.

Tegenvaller

Onze grootste vriend tijdens onze reizen volgend jaar is de buscamper. De bus is straks niet alleen ons vervoermiddel maar ook ons huis, ons veilige stekkie. Vrij cruciaal dus, dat alles tiptop in orde is. Om die reden hadden we al een afspraak gemaakt bij de garage, voor een kleine beurt en een paar reparaties.